Sponsoring van protest tegen geplande dam. En met panty’s door de jungle

12/5
Ik probeer twee van de drie 6b’s van Davids klimmassief, maar kom enigszins teleurgesteld naar beneden. Te moeilijk voor mij. De overhangende stukken en scherpe grepen maken me snel moe. Snel de rugzak oppikken, nog douchen, samen lunchen en op de bus. Naar Phnom Penh. Het is leuk geweest. Ik ben heel blij dat ik op bezoek geweest ben. In Phnom Penh inkopen gedaan. Een t shirt en panty’s. Panty’s? Ja! Panty’s! Ik heb eens ergens gelezen dat ze mogelijks de leeches tegen kunnen houden. En aangezien er ons op de komende jungle trek weer gigantisch veel te wachten staan, en ik petrified van ze ben, lijkt me dat het proberen waard. Hoe minder DEET, hoe beter voor het milieu. Nee?
Savonds heb ik het lastig het huis te vinden, maar eind goed, al goed. Ik vind Maarten daar en praten nog wat met z’n allen voor we gaan slapen.
Morgen staat er ons dus een tocht te wachten. Het is een soort van hulp aan het protest tegen een geplande dam. Die zou ervoor zorgen dat de hele vallei onder komt te staan, terwijl dat slechts een dekmantel zou zijn voor het kappen van het woud. Monniken maakten reeds een lange protesttocht, en er is een road block opgezet door activisten, en wij zorgen voor sponsorgeld en voor een bewijs dat de streek ook op een andere manier, via toerisme, geld op kan brengen.

13/5
Smorgens worden we al vroeg verwacht aan de minibus. Die brengt ons naar de vertrekplaats. Jonas, Eve, Daniel, Kim, Laura, Travis, Caroline, Maarten en ik. Ik dacht dat het een viertal uurtjes zou duren… Maar het was pas na een acht tal uren zoiets dat we aankwamen. We reden bijna tot aan koh kong alvorens landinwaarts af te slaan. En dan was er plots een road block van de politie en moesten we onze namen op een lijst schrijven. Waarschijnlijk als reactie op de road block die de activisten verderop hadden geplaatst.
Vanaf de road block (die me deed denken aan toen we ooit een road block hadden gedaan bij Doel) was het verder via motodop (achterop brommertjes) naar het dorp met de pagode. Nu, stel je geen pagode voor. Het is gewoon een groot huis/hut.
Daar kregen we avondeten en sliepen we in de bungalows. De anderen gingen nog naar de party die er die avond was. Ik ging eventueel later nog afkomen, maar ik viel in slaap.

14/5
Het is vroeg dag. Ontbijt om 7u. Toch zijn we pas om 9u30 onderweg. Het is al warm. Er worden ons leeches beloofd, maar ik besluit nog even te wachten met de panty’s tot ik ze echt zie. En dat was goed want het was eerst nog wel een aanloop.
En dan de test… panty’s met short en sandalen. De test is geslaagd! Geen leeches die zich zullen vermenigvuldigen via mijn lekker bloed… De leeches komen wel op de panty’s, maar kunnen niet bijten blijkbaar. En als ik ze er af en toe van pluk, blijft de rest van m’n lichaam ook gespaard. Het enige waar ik wel van moet oppassen zijn scherpe takken en doornen natuurlijk. Ik geloof trouwens dat het een fabel is dat leeches ook uit bomen vallen. Ze komen allemaal van onder de bladeren, zeg ik u!
Het enige andere meisje dat ook geen leech had, had ook blote benen en sandalen, en ook veel deet.
De tocht door de jungle was heel lang steeds hetzelfde. 7-8u wandelen. Lunch met rijst en gedroogde vis. Een van de gidsen voor wie het de eerste keer was, was op een bepaald moment volledig uitgeput (of gedehydrateerd?) en kon niet meer verder(!). Soit, uiteindelijk zijn we er toch allemaal geraakt. De aankomst savonds was aan een mooie waterval. Avondeten met rijst, gedroogde vis en kool. Juist voor zonsondergang. Sommigen slapen in de hangmat. Anderen gewoon op de rots, ik op mijn matje.

15/5
We klauteren naar beneden de waterval en doen er een zwempje. Vertrek na het ontbijt. Rijst, kool en vis. Of wat dacht je? Vertrek pas 10.20u. Eerst nog leeches maar iedereen is ze gewoon. Dan dichte Bamboo jungle, dan bijna geen leeches meer. Dan pine forest. Lunch wordt lunner (lunch+dinner). Slapen in Hammocks. Camp fire.

16/5
Vroeger vertrek, 7.20u. Aan de cabane om 10.15u. We pauzeren en eten dan lunch. Met “jungle groenten” (die heel slecht smaakten en leken op bisschopsstaf van varens) Normaal is het van hieruit nog 3u stappen tot de village. Na een aantal leeches komen we terug in densere jungle en volgen we een logging pad naar beneden. Na twee uur stappen zeggen de gidsen dat het nog 2u zal duren voor we er zijn. En een uur later is het nog steeds 2 uur… Er was iets loos. En toen de gidsen op een kleine stenen hoop klommen was het voor ons duidelijk dat ze wilden uitvissen waar we waren en dus enigszins verloren gelopen waren. Dit toegeven zou gezichtsverlies zijn voor een Cambodjaan, dus dat gebeurt niet rechtstreeks. Intussen werd het donker maar gelukkig hadden de gsm’s net terug connectie en kon Jonas bellen naar zijn vriend de monnik waar we hadden mee afgesproken om deze avond te blijven slapen. Iemand die wél betrouwbaar is. Hij zegt ons te komen halen met een mechanische koe. Een klein uur later heeft hij ons nog niet gevonden. Het is nu donker. Er komt een brommertje af. Wij juichen, blij dat we “gered” zullen worden. De brommer vertraagt en… Rijdt ons traag voorbij. Iedereen vertrouwt waarschijnlijk op de gidsen en de gidsen waarschijnlijk op elkaar… Ongelooflijk. We denken dat het illegale loggers zijn en daarom niet echt wilden stoppen. Na nog een goed kwartier komt de brommer terug en zorg ik ervoor dat hij zeker stopt dit keer. Ze waren op zoek naar een verloren koe. We weten nu de naam van het pad waar we zijn. Maar het is niet meer nodig want daar in de verte was een licht dat traag op ons afkwam: Dhammajad en de mechanische koe waren gearriveerd! Joehoe! Er is nog meer verhaal aan vandaag, maar dat komt later.

17/5
Per minibus naar Aural, vanwaar de organisatie Mother Nature zich bevindt.
Wandel naar heuvel. Mooi uitzicht. Dan per mechanische koe naar rivier. En savonds 3 verhalen van Dhammajad.

18/5

Ondanks slecht te hebben geslapen, vroeg opstaan (4.30am) en de minibus in naar Phnom Penh. Steeds meer mensen kwamen erbij tot we uiteindelijk met (7?) op een rij zaten (vier rijen). In een minibus! Kan tellen als ervaring. Na een tijdje deed mijn schouder pijn van steeds tegen het raam te botsen (de banen zijn hier niet glad, meestal niet geplaveid) en toen de chauffeur stopte om een andere minibus te helpen met een platte band, stapte ik uit en reed het volgende eind mee op het dak van de minibus. En de mensen maar kijken. 🙂 Op de drukke baan dan toch weer naar binnen, maar dan zat ik beter. Na een vijftal uur kwamen we aan en heb ik voor de rest van de dag geluierd. Maarten en ik hebben vervolgens de westerling uitgehangen en kochten in de supermarkt oa kaas en wijn en chocolade en Bastogne koekjes.

19/5

Ontbijt en babbel met Laura en Kim. Nadien nog wat op de iPad, een Couch zoeken in Seoul, en de stad in om warme kleren voor Mongolie. Savonds pizza en naar Pochentong luchthaven. Naar Seoul.

Advertisements
This entry was posted in Cambodia, Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s